Yn Hullad as Yn Kayt-Pussagh
I
Hie yn Hullad as y Kayt-pussagh magh er y cheayn,
Ayns baatey aalin cho glass as pishyr glass hene,
Hug ad lhieu mill, as argid dy liooar
Fillit seose ayns notey queig punt.
Yeeagh y hullad seose er ny rollageyn erskyn,
As ghow eh arrane rish gitar beg,
“Y Phussagh y ghraih! Y phussagh my vyrneen,
S’aalin y pussagh t’ou uss,
T’ou uss,
T’ou uss!
S’aalin y pussagh t’ou uss!”
II
Dooyrt y Pussagh rish y Hullad, “She skianagh jesh uss!
S’millish yn aght t’ou goaill arrane!
Bare dooin ve poosit, s’roud shinyn er haghney:
Agh cre neemayd jannoo son fainey?”
Hiaull ad ersooyl, son blein as laa,
Dys y çheer raad ta’n billey-Bong gaase,
As ayns shen, ayns keyll, va muc veg ny shassoo,
Lesh fainey ayns kione e stronney,
E stronney,
E stronney,
Lesh fainey ayns kione e stronney.
III
“Y vuc veen, b’vie lhiat creck, son skillin,
Y fainey ayd?” Dooyrt y vuc veg, “B’vie.”
As myr shen ghow ad eh ersooyl, as hie ad er poosey yn laa er-giyn,
Ec y kellagh-frangagh ta cummal er y chronk.
Dee ad myneill, as slissagyn cuinnsey,
Va eeit oc lesh spein runseebal;
As laue greimmit ec laue, er oirr y geinnagh,
Rink ad fo’n rehollys,
Rehollys,
Rehollys,
Rink ad fo’n rehollys.